dinsdag 5 juni 2012

Pastor Joel

Het is Tweede pinksterdag 2012. Luidruchtig wordt ik wakkergemaakt. Oja ik slaap in m'n motorpak in een tentje op het grote opwekkingterein in Biddinghuizen. Het is koud realiseer ik me. Slapen in een motorpak, omdat je geen slaapzak bij je hebt is allerminst comfortabel. Het is vroeg. Heel vroeg.
Het is zes uur 's morgens. De eigenaar van de tent vertrekt vandaag vroeg, omdat ie naar een belijdenisdienst moet... tja dat betekend dat ook ik vroeg op moet.

Dat komt eigenlijk wel goed uit ook. Vandaag preekt Pastor Joel Gitahi uit de Mathare Sloppenwijk van Nairobi, in mijn eigen kerk. Dat wil ik natuurlijk wel meemaken. Een zwarte pinkster-predikant op de preekstoel van Hervormd Wilnis. Dat is in mensenheugenis nog niet gebeurd. Een ware attractie dus.

Verfrist stap ik op m'n Triumph en rij ik door het rustieke en pitoreske Flevoland naar het minstens zo pitoreske Wilnis.

Daar tref ik Pastor Joel aan op de preekstoel. De preek gaat over de oneindige genade van God. Bijzonder. Treffend. Mooi.

De liefde van Jezus is universeel. In ons vrije en rijke westen een zelfde boodschap als in de sloppenwijken van Nairobi.

Toch kan ik het allemaal niet rijmen als ik onderstaand filmpje bekijkt. Wat een contrast! Bizar gewoon!





Pastor Joel en zijn vrouw Magedelene maken indruk op mij. Ze zijn sterk, positief, proactief en demonstreren een sterke drive in en met hun werk in de Mathare Valley. Over een maand spreek ik ze wederom, dan wel in een heel andere setting. Hoe zal dat zijn?