vrijdag 21 oktober 2011

Aan alles komt een eind

De reis zit er voor het grootste gedeelte op! Het hoogtepunt was toch wel de ontmoeting met de sponsorkinderen op de fundag! We hebben echt een onvergetelijk reis achter de rug.

Op deze sponsortourblog staan veel verslagen, filmpjes en foto’s van deze reis.

Vanmorgen bezoeken we het kantoor van Compassion! Dit bezoek stond gepland direct na aankomst, maar vanwege de vertraging kon dat toen niet doorgaan.

Zoals het er nu uitziet, zullen ze gewoon kunnen vertrekken met de vlucht rechtstreeks naar Amsterdam.


Dromen, durven en doen........

Door Ale:

Ldp studenten ontmoeten is een heel inspirerende en motiverende bezigheid Je te realiseren dat deze mensen hard op weg zijn iets te realiseren dat zonder een kind-sponsor niet mogelijk zou zijn geweest. Een diploma van een universiteit en daarnaast het voltooien van het ldp programma. Zo worden ze gevormd tot diende leiders, die in staat zullen zijn hun land van binnenuit te veranderen.

Een meisje wil dokter worden en vooral de wijken intrekken, ze thuis opzoeken. Een ander wil werken aan het onderwijssysteem. Jeremiah verteld vol passie over het bereiken van jongeren via sociale media. Alle studenten, de een een beetje zenuwachtiger dan de ander, zien er piekfijn uit. Het zijn de 5 beste studenten.

Voor hen is het een eer om met ons te mogen eten! Als kind leefden ze in heel armoedige omstandigheden en moesten ze vaak verhuizen. Geen eigen plek, maar inwonend bij familie, in hardboard of bakstenen huisjes. Een meisje verteld dat ze zich nog heel goed weet dat ze altijd water moest kopen bij de tankwagen en dat water dan naar huis moest zeulen. Ze zegt met een grijns en wijzend op haar bovenarm: "Daarom ben ik zo sterk!" Een ander meisje: "Ik ben de oudste, mijn moeder stond er alleen voor en ik heb altijd samen met haar voor ons gezin gezorgd." Een student heeft regelmatig voor de keuze gestaan om te stoppen met studeren en te gaan werken om "inkomen" voor hun gezin bij elkaar te sprokkelen.

Ze hebben dromen, doelen, doorzettingsvermogen en veel heel veel Godsvertrouwen. Ze zien hoe Hij bezig is in hun leven en vol verwachting kijken ze uit naar het op kunnen pakken van hun taak in de maatschappij. Er wordt sterk benadrukt dat de band met hun sponsor heel belangrijk voor ze is. Ik zie de teleurstelling als ze geen of weinig brieven krijgen, op hun gezicht! Wat een bemoediging gaat van deze mensen uit. Er is een weg die uit de armoede kan leiden. Het vraagt veel heel veel van deze jongelui. Maar ze zetten zich met hard en ziel in. De weg uit de armoede hebben ze als kind al weten te vinden, dankzij een sponsor die ergens op de wereld zijn of haar leven verbond met het leven van een kind.

donderdag 20 oktober 2011

Filmpjes sponsordag

De ontmoeting met de kinderen, bekijk de filmpjes hieronder

Aankomst bij de dierentuin
http://youtu.be/ascvOhGt2TA

Eliana die drinken en koekjes meeneemt voor Elwin
http://youtu.be/Q2xylkLScdA

Korte ontmoeting Ale & Moises
http://youtu.be/bHDWERPSdno

Rosanne ontmoet het sponsorkind van haar zus:
http://youtu.be/tXd917ambIs

De reactie na de sponsordag, bekijk het filmpje hier:
http://youtu.be/1PD33jkwTkk  (NIEUW)

More fun...

Door Ale:

En dan loop ik opeens met een moeder uit de highlands haar dochter een medewerkster van Compassion Peru en Rosanne te wandelen in Lima. We lopen richting de oceaan om daar te gaan eten met Rocio het sponsorkindje van Rosanne.



Hun bus naar de bergen vertrekt pas om 23.00 voor de rit van 8 uur terug naar huis. Er is dus nog tijd om wat leuke dingen te doen na afloop van de FunDag. More fun dus! Het moedertje loopt in een mooie outfit van de bergen een fleurige lange trui een halflange rok en daaronder een lange broek. Ze is erg klein, zeker naast mij. Het is best een eind lopen naar het restaurant. Als ik daar een opmerking overmaak als we er bijna zijn, zegt ze dat dat geen probleem is, we lopen veel grotere afstanden in de bergen! Onder het eten kunnen moeder en dochter hun ogen haast niet afhouden van de grote flatscreen tv, dat is nieuw voor ze zo te zien.

Na het eten op knuffeljacht. Ze vind het maar lastig om te kiezen en vraagt haar moeder dat te doen. Maar de moeder is verstandig en laat haar dochter kiezen. Uiteindelijk kiest ze voor een leuke zachte ijsbeer. Even later loopt ze vrolijk zwaaiend met haar tas door de winkel. Ze is vanavond echt los gekomen, overdag was ze veel stiller en terug getrokken. Mooi om mee te maken.

Terug bij het hotel nemen we afscheid van Rocio en haar moeder. Vrolijk met twee handen zwaaiend zien we haar vertrekken met een taxi. Even een traantje wegpinken en dan sluiten Rosanne en ik de avond af met een lekkere " mixed fruit". Bedankt Rosanne dat ik met je mee mocht!

Filmpjes

Van de afgelopen week zijn er ook een aantal video's gemaakt.
Hieronder willen we er alvast een aantal met jullie delen.


Fam Den Blaauwen ontmoet Araceli

http://youtu.be/7MI9q1dCeag


Elwin ontmoet Eliana

http://youtu.be/LHm7kvkmsos

Bezoek aan project 408
http://youtu.be/TufmSBZcnFc

Foto's Sponsordag!

Vandaag hebben we de FUNday met al onze sponsorkinderen gehad in een grote dierentuin hier in Lima. Het was in een woord een geweldige dag voor iedereen! Geniet van de foto's!


Hij is net zo gek als ik!

Ale

 Eindelijk Yanet ontmoet. Een super vrolijke meid van 7 die mijn hart gestolen heeft. We hadden weinig woorden nodig. Een blik zei genoeg. Een dag om nooit te vergeten.

Agnes

Ik heb een hele leuke dag gehad met deze 2 kinderen. De beren en de apen waren favoriet.
 Rosanne

Het was echt een onvergetelijke dag. Eliana was zo blij om mij weer te zien en was erg aanhankelijk en super enthousiast over over alles wat ze zag. Ook was ze heel dienstbaar, behulpzaam en vrijgevig. Mooie eigenschappen! We hebben veel gezien, gedaan en gepraat. Met de moeder heb ik ook leuk contact gehad. Het was één van de mooiste dagen uit hun leven en dat geldt ook zeker voor mij! Het afscheid was moeilijk. Tranen kwamen niet maar die zullen nog wel volgen...

Elwin

 
Een dag met een gouden randje. Wat een prachtmeiden zijn Celia & Rocio,
met zulke lieve moeders! Ondanks onze verschillende levens voelen we ons verbonden!
Een dag vol geloof, hoop en liefde.

Lydia Bikker

't was een hele indrukwekkende, ongevergetelijke dag!
Het was heel onwerkelijk om Joseph en Yamely nu echt te ontmoeten.
We hebben een hele mooie dag gehad!
Ik zou heel graag nog een keer zo'n dag met haar doorbrengen.

Geranda

Thanks to een geweldige vertaler had ik een bijzondere ontmoeting met Marisol. We hebben veel gepraat over van alles en nog wat. De ochtend in de dierentuin was een hele leuke ontspannen manier om kennis te maken, super! Bij het afscheid hebben we heerlijk geknuffeld en kon ik met haar bidden.
En nu voelt het zo onwerkelijk, gelukkig hebben we de foto's nog!

Else





 
Wat gaan dit soort heerlijke dagen snel voorbij…net een droom.
Gelukkig hebben we de foto’s als bewijs dat we dit echt hebben meegemaakt.
Ik wou dat we het nog eens konden overdoen.

Marijke, Frank, Robert en Joelle den Blaauwen

 
Het was heel bijzonder om vandaag onze sponsor dochter in onze armen te mogen sluiten.
En ook haar oma (78 jr) die voor haar zorgt te mogen begroeten.
Te zien hoe dankbaar ze zijn met ons als sponsor maakt deze dag heel mooi, speciaal en dankbaar.

Jan en Tonia Kaljouw



Bijzondere dag. Het was geweldig om de dag met deze kids door te brengen!

Bregina


Een prachtige dag gehad met 4 Peruaanse toppers en hun ouders. Ik zal Grecia, Juan, Javier en Jhon nooit meer vergeten.

Hugo

In één zin niet te beschrijven hoe gaaf en bijzonder ik de ontmoeting met Aracely en haar moeder vond. Ik zier er naar uit om haar morgen nogmaals te mogen ontmoeten in haar huis, echt een cadeautje!

Joke



Deep impact experience

Jan Los
Wauw wat een mooie dag! En wat een lieve en bijzondere meid is Lucero! Ook al zag je het niet zo aan de buitenkant, met een paar woorden op papier bleek dat ook zij het een hele bijzondere ontmoeting vond!

Jeska



Woorden schieten tekort. Wat bijzonder dat mijn bezoek zo’n bemoediging is voor hen, een dag die ze nooit zullen vergeten. Ik heb ze in mijn hart gesloten, wat een puurheid en wat een kracht stralen ze uit. Heerlijk om hen zo in ’t zonnetje te zetten op deze dag.

Jolanda Prins

Jeska aan het woord

Door Jesksa:

Dinsdag 18 oktober


Om 9 uur vertrekken we met de bus naar een Child Survival Program in het plaatsje Carquin. We kregen daar net als op alle andere projecten een warm welkom dit keer waren alle kinderen verkleed en de moeders en projectmedewerkers zwaaiden naar ons. We kregen eerst een paar voorstellingen, onder andere een traditionele dans uit Peru. Erg leuk om te zien dat ze dat allemaal voor ons hadden voorbereid! Na wat klaslokalen bekeken te hebben en foto’s met de lieve kindjes te hebben gemaakt, gingen we in de motortaxi zitten om naar het huis te rijden waar we naartoe gingen voor het huisbezoek.

Het was erg leuk om in de motortaxi te rijden maar na een stuk of 10 minuten was ik toch wel blij dat we er waren. We werden door de moeder binnen gelaten in haar “huisje” en mochten gaan zitten. Haar “huisje” bestond uit 3 delen. In 1 gedeelte hingen wat foto’s aan de muur en stonden wat krukjes. Verder had ze nog een klein gasfornuisje en een slaapkamertje waar haar 2 kinderen, zij zelf en haar man sliepen. Het was erg indrukwekkend net als alle andere huisbezoeken om te zien hoe die mensen daar leven in zo’n klein en armoedig huisje. Je ziet echt wat voor hoop de mensen krijgen door de hulp van Compassion. Het dak van het huisje waar wij waren was alleen maar van riet, alle wind en regen waaide er gewoon door heen daardoor werd haar zoontje ook ziek. Compassion heeft hun geholpen door een zeil over het dak te doen en medicijnen voor haar zoontje te regelen. Het is heel mooi om te zien dat de moeder daar echt heel dankbaar voor is. Ze leert bij Compassion om goed voor haar kind te zorgen en daarnaast ook nagelmanicure, daar verdient ze ook wat geld mee.

De moeder vertelde dat het kindje (2 jaar) van haar vriendin op het strand aan het spelen en foto’s maken was en dat het kindje te dicht bij het water kwam en zo is weggespoeld door de golven en dat ze haar kindje nooit meer heeft teruggezien. Dat is echt heel erg om te horen en maakt je ook verdrietig! Die mensen daar hebben al niet veel en dan verliezen ze ook nog hun kindje! De moeder vertelde dat ze nu ook heel goed wist wanneer ze heel goed op haar kinderen moet letten en hoe ze voor ze moet zorgen. Dat heeft ze allemaal geleerd in het Compassion project geleerd! Daarnaast gaat ze ook naar de kerk sinds haar kinderen naar het Compassion project gaan. Het maakt echt verschil in het leven van mensen en kinderen! Wat een mooie en belangrijke organisatie is Compassion!

woensdag 19 oktober 2011

Child Survival Project (CSP)

Door Elwin:

Dinsdagochtend gingen we naar het vissersplaatsje Carquin om een Child Survival Project (CSP) te bezoeken en huisbezoeken te doen.





Ze waren helemaal uitgelopen om ons te verwelkomen. Heel veel kinderen en babies waren prachtig gekleed en sommige waren gesminkt en hadden pruiken op.

We kregen wat informatie over wat ze allemaal doen en ze voerden een prachtige dans voor ons op. Ook hier kregen we een rondleiding te zien wat ze allemaal doen.


We gingen weer mee naar het huis van een moeder en kind (een jongetje van 6 maanden) samen met een Promoter (vrijwilliger die huisbezoeken doet bij moeder en babies). Alleen ditmaal met een motortaxi de heuvels op! Een leuke ervaring. Ze woonde in een klein rieten huisje. Ze had haar keuken op advies van Compassion netjes opgeruimd en Compassion had een zeil aan het plafond geplaatst tegen de regen en voor de warmte in de winter. Door de vaak natte vloer was het kindje ziek geworden en Compassion zorgde voor medicijnen waardoor het kindje beter is geworden. Voor dit alles was ze erg dankvoor.





De man is een visser en vaak weg van 3 uur in de middag tot 6 uur ‘s ochtends. Het is soms de vraag of hij wel wat vangt door teruglopende visaantallen. De moeder wordt door Compassion geholpen om haar talenten te ontwikkelen en te gebruiken om geld te verdienen. Zo was zij goed in manicuren en kwamen er vaak mensen naar haar toe daarvoor.

De Promotor deed een oefening met het kind voor om te kijken of zijn zicht nog goed was. Ze liet ook de schriften zien waarin onder andere de voortgang werd bijgehouden.

Ze vertelde dat ze door Compassion tot geloof gekomen is en daarin is gegroeid.

Het was ook mooi dat ze zei dat ze niet veel heeft maar wel genoeg en daar heel dankbaar voor is. Daar kunnen wij nog veel van leren…




Na het geven van cadeaus hebben we gebeden, de zegen toegezongen en afscheid genomen. Ze was erg blij en vereerd met ons bezoek. Wij waren ook vereerd om bij haar op bezoek te mogen komen.




Terug op het project kregen we ook cadeaus en gaven wij een aantal zakken met onder andere kleding, knuffels en speelgoed. Toen was het tijd om te vertrekken richting Lima. Onderweg hebben we gegeten bij een Peruaanse Chinees. Erg lekker en weer heel anders dan in Nederland en Kenia.

Na een supermarkt bezoek kwamen we ‘s avonds aan in ons hotel waar we gegeten hebben en ons voorbereid hebben op de Sponsordag van morgen!

verdrietige en moeilijke momenten

Door Joke:

Vandaag veel mee mogen maken. Mooie, goede maar ook verdrietige en moeilijke momenten.


We zijn in de ochtend naar een Child Survival Program geweest. Hier worden moeders met kinderen tot en met 3 jaar ondersteund en onderwezen. Wat ik vooral erg leuk en interessant vond was het gedeelte over het belang van een goede voeding voor de ontwikkeling van de kinderen. Vooral in deze leeftijd kan goede voeding een groot verschil maken, in verband met de ontwikkeling van de hersenen. Een goede start kan veel betekenen voor de toekomst. De dietist in mij kwam even naar boven. Erg leuk om kennis te hebben mogen maken met de voedingsdeskundige van dit project. Een timide vrouw, maar volgens mij met veel passie voor het werk wat ze doet. Gaaf om te zien dat ook voeding zo'n belangrijke rol speelt binnen de projecten van Compassion.





Een moeilijk moment was het huisbezoek van vandaag. Met ons groepje zijn we bij een moeder van 19 thuis geweest. Zijn woont samen met haar man en dochtertje, zus van 16 en haar dochtertje in een piepklein krotje van hout, bekleed met zeil. Aangezien de sloppenwijk aan de oceaan gelegen was, waaide het best hard, wat zeker binnen te merken was. Voorzieningen die voor ons normaal zijn, zijn daar uitzondering. Moeilijk om in zo'n situatie nog hoop te houden. De moeder en familie waren zichtbaar verdrietig, waardoor ook ik de tranen in mijn ogen kreeg. Ook een vreemd contrast, een krotje met uitzicht op een prachtige oceaan. Hopelijk mag het met de moeder en haar familie de komende jaren beter gaan, met de hulp van Compassion.







Op de terugweg van het project naar Lima kreeg ik een erg gave verrassing, een mooie afsluiting van deze dag. Morgen is de ontmoetingsdag met mijn sponsorkindje Aracely van 5 jaar, alle kinderen komen naar Lima waar we met z'n allen naar een dierentuin gaan. Normaal gesproken zie je je sponsorkind dan ook niet in haar eigen woonomgeving, maar ik kreeg te horen dat ik Aracely en haar familie, naast de dag morgen, donderdag thuis mag gaan ontmoeten! Het lijkt me erg indrukwekkend en mooi om meer over haar en haar familie te weten te komen en nu ook te kunnen zien waar ze leven. Ik kijk er naar uit!

dinsdag 18 oktober 2011

fotoverslag PE 210 bezoek in Lima

Door Hugo:

Hierbij foto's van ons projectbezoek aan PE 210 in Lima op zondag.Je ziet op deze foto's onder ander het onstaan van een nieuwe sloppenwijk in de heuvels van een andere buitenwijk van Lima. Lima heeft meer dan 10 miljoen inwoners en het inwoneraantal blijft groeien. De mensen wonen hier illegaal.

Daarna zijn we langs de Pan American highway naar Barranca gereisd. Fantastische kustlijn.