zaterdag 26 februari 2011

Project bibliotheek & speelplaats

Door Paul Karelse:
Hallo Bekesteintjes,
Hier een stukje over de school waarvoor wij aan het sparen zijn. Toen wij aankwamen stonden de kinderen met rozen op ons te wachten. Eenmaal binnen kregen we een hele hoop uitleg over wat er allemaal gedaan werd. Ook gaven sommige kinderen een getuigenis over hun leven. Velen leren hier de Here Jezus kennen.
Toen de pastor van de kerk begon over de verbouwing werd ik naar voren geroepen. Bij de overdracht van de plaat heb ik verteld dat toen ik hoorde over het project, dat ik aan Inge had voorgesteld om hiervoor te gaan sparen. En ook dat we daar nu mee bezig zijn en dat op de foto onze gemeente staat. Ik heb jullie namen erom heen geplakt en in de kleuren van de Ethiopische en Nederlandse vlag gekleurd.
Ze vonden het allemaal mooi. De pastor bedankte mij voor deze aandenking, hij was er echt heel vereerd mee. Hij hem ophangen, zodat ik als ik nog een keer zou komen het kan zien. Jullie ook bedankt voor jullie inzet en de zegen die de pastor mij gaf wil ik doorgeven, want we doen goed werk. De Here zegene jullie.
Ik heb gezien dat de lokalen veel te klein zijn. De bieb kun je eigenlijk geen bieb noemen. Een van de lokalen was 9 bij 6 meter, de anderen 4x4 meter. Hier moet nodig iets aan gedaan worden. Naar de school op het project gaan 400 kinderen. Deze moeten goed onderwijs krijgen en dat is nu niet mogelijk. Leerboeken mogen ze maar twee dagen houden anders komen anderen niet aan bod. Ook het aantal boeken dat er staat is niet zo divers. Een bieb met vier kasten is toch niks.
Ik heb ook een grafiek gemaakt en foto’s en ik hoop snel weer bij jullie te zijn en te vertellen wat mij hart allemaal heeft geraakt.
Hoop tot gauw,
Paul Karelse

Wil je een bijdrage doneren voor de bouw van dit project?
Je kunt een gift overmaken naar:
Giro 32 32
T.n.v Compassion Nederland in Apeldoorn
o.v.v. CIV - ET-920 Bibliotheek
















vrijdag 25 februari 2011

Donderdag 24 februari, ontmoeting LDP studenten


Door Rob van Rosmalen:

Vandaag zijn we met het vliegtuig vanuit Bahir Dar teruggekomen in ons vertrouwde hotel in Addis.   Na een middagje in de zon in de mooie tuin van het hotel was het tijd voor het diner waarbij ook vijf LDP-studenten aanwezig waren. LDP is het vervolgprogramma van Compassion voor kinderen uit het kindsponsorprogramma die een meer dan gemiddelde potentie hebben. Het was een fijne kennismaking met deze jonge mensen die we tijdens het eten beter leerden kennen. Hun verhalen zijn bijzonder en na het eten hebben we hun getuigenissen gehoord.

Drie jonge mannen en twee jonge vrouwen vertelden over hun leven dat in armoede begon. Het treft je dan dat maar een van de jonge mensen opgegegroeid is met een vader een een moeder. Vaders zijn vaak afwezig in Ethiopie, overleden of door andere oorzaken niet meer in beeld. Een van de studenten vertelde ons dat hij op vijftienjarige leeftijd zijn moeder verloor (zijn vader was er al niet meer) en toen alleen verder moest leven. Geen broers of zussen en geen familie. Gelukkig kon Compassion voorzien in zijn levensbehoeften en opleiding en werden zijn kwaliteiten ontdekt en kon hij het LDP programma doorlopen. Nu kan hij getuigen van wat God in zijn leven heeft gedaan en heeft hij een toekomst voor zich vrij van armoede.

Het probleem in Ethiopie is wat je in de meeste landen ziet waar armoede diepgeworteld is: fatalisme. We zijn arm, onze ouders ook en wij en onze kinderen zullen het ook zijn. Daar komt nog bij dat armoede vaak als een gave van God gezien wordt. Dit denkbeeld is wat de studenten op het hart ligt om te veranderen door hun gaven en talenten beschikbaar te stellen aan het land.

Een gaaf praktisch voorbeeld hiervan is dat een van de studenten met een paar vrienden bezig is een weeshuis op te richten voor 200 kinderen. Ze zijn bezig om land van de overheid te vragen en zoeken sponsors in het land zelf. Er zijn veel weeskinderen in Ethiopie en met dit project kan er verschil gemaakt worden door deze kinderen uit armoede te halen en hen bekend te maken met Jezus Christus.

Toen we vragen stelden over hun sponsors hoorden we hoe belangrijk de brieven van sponsors zijn. Veel kinderen, en ook de meeste van de studenten, krijgen thuis geen bemoedigende woorden, eerder dagelijks slaag zoals een van hen met ons deelde. De liefde en positieve woorden komen dan alleen van de medewerkers van het Compassionproject en van de sponsors via hun brieven. Dus beste lezer: schrijf deze week je kind nog en bemoedig het met woorden van liefde (of begin met een kind te sponsoren als je dit nog niet doet).

Afsluitend mochten we deze bijzondere jonge mensen nog bemoedigen door voor hen te bidden. Voor hun familie die veelal niet gelooft, voor hun leven dat ze in dienst van God willen stellen en natuurlijk voor het weeshuis in oprichting.

Voor ons was deze avond een getuigenis van een paar vruchten op het werk van Compassion. Dat er nog vele mogen volgen!







Reflectie op HIV-aids projectbezoek

Door Rolina van Kelckhoven:
Vandaag hebben we een project bezocht wat in het teken staat van HIV/aids problematiek.
Het was erg indrukwekkend, maar ook confronterend.
De mensen die besmet zijn worden vaak uit de gemeenschap verbannen. Op het project waren veel kinderen die een of beide ouders verloren hebben door HIV/aids.
De project medewerkers gaan heel liefdevol met de kinderen om. Ook is er verschil tussen christenen en Koptische christenen. De christenen worden echt vervolgd als ze belijden de Heer te kennen. We hebben met elkaar voor de project medewerkers gebeden om hun te laten weten dat ze er niet alleen voor staan. Daarna zijn we bij een aantal gezinnen thuis op bezoek geweest. Ik ben bij een gezin geweest met vader en moeder met 4 eigen kinderen en 3 andere kinderen van haar zus die worden opgevangen in dit gezin. De zus is overleden aan aids. Een van deze kinderen is ook besmet met HIV.
Twee jongens van dat gezin worden door Compassion gesponsored. Ze lieten ons de brieven en foto’s zien die ze van hun sponsor hadden ontvangen. Dat raakte me diep, wij als sponsors zijn zo belangrijk voor die kinderen. De brieven geven de kinderen hoop in de armoede waarin ze leven.
Het was een christelijk gezin en ook zij worden vervolgd omdat ze christen zijn. Hun huis wordt regelmatig met stenen bekogeld. Zo is de christen vervolging opeens heel dichtbij nu ik het met eigen ogen heb gezien en gehoord.
De moeder (de vader was aan het werk) en de kinderen waren zo blij dat wij ze bezochten.
De cadeaus die we hadden meegebracht bracht zo glimlach op hun gezicht wat me echt deed smelten :-).
We hebben de namen van de gezinsleden opgeschreven zodat we specifiek voor dit gezin kunnen blijven bidden en hun namen niet meer vergeten.
Het was weer een mooie dag, die ik hier niet had willen missen.

donderdag 24 februari 2011